Ribe, 1137 Originaltekst, LatinEodem tempore Plogus quidam, claro inter Iutos loco natus, tametsi regis militiam profitcretur, latentes capiti eius insidias comparabat. Ad quem Rypam veniens militiæ titulo Stipendium postulabat. Quo recepto, datum sibi cladis eius prævium reputabat. Et forte Ericus, inter quosdam populares acrius dissidentes regali iudicatione componere rogatus, publica id contione exsequi statuebat. In qua cum Plogus cuidam ex plebe de se querenti satisfacere iuberetur, dicendi simulatione facta, non sine lancea progressus, auditum sibi præberi petivit. Stabat autem et rex hastæ innixus turbantique silentium populo manu, ne obstreperet, innuebat. Quem Plogus loricam veste tectam gerere existimatum diu curiosis speculatus oculis, ut inermem deprehendit, lancea transverberavit. Et ne timidius diccre quam facere videretur, regem a se prostratum vociferans, ceteros ad militum internecionem hortatur. Aulicis itaque passim metu dilabentibus, Ericus Haquini filius, cui ex patientia cognomen obvenit, egregium fortitudinis exemplum præbuit. Diu siquidem exanime regis corpus gladio protexit, sociisque in fugam lapsis, solus ex tot commilitonibus intrepidum mentis habitum tenuit, dignus, ut ei in regnum successor fieret, pro quo etiam exstincto pugnam gerere perstitisset. | Kilde:Saxonis Gesta Danorum s. 370-371. Emneord:Konger og dronninger - Byliv - Krigshandlinger og leding - Vold |
